Polityka na wysokich obrotach

obamaKiedy w mediach aż huczy od głośnych afer, politycy dwoją się i troją, by rozwikłać problem. Spędzają długie godziny na obradowaniu, co zrobić, by wyprowadzić Polskę na dobrą drogę do prawdziwej zielonej wyspy. Polityk winien być świetnym demagogiem, umiejętnie poprowadzić za sobą naród, przynajmniej przedstawicieli danej opcji politycznej, czyli swoich zwolenników. Dobrym przykładem takiego polityka jest Barack Obama, który umiejętnie prowadzi swój naród do dobrobytu. Niewątpliwie jedną z największych potęg państwowych na świecie są Stany Zjednoczone Ameryki Północnej. Ich prezydent rewelacyjnie wygłasza przemówienia, w których potrafi zastosować socjotechniki propagandy politycznej, inaczej mówiąc, przemawia do obywateli w taki sposób, że ci potrafią mu uwierzyć, choćby to nie była do końca prawda. Potrzeba do tego nieskazitelnej aparycji, przyjemnego tonu głosu, nienagannego wyglądu i odpowiednio dobranych słów. Polityk musi postawić się w takiej sytuacji, która przybliży go do słuchającego narodu i dzięki temu pozyska ich poparcie. Taka sztuka jest współcześnie bardzo trudna, gdyż dostęp do Internetu ma praktycznie każdy, książki także są łatwo dostępne w związku z czym ludzie więcej wiedzą, a im ludzie więcej widzą na dany temat, tym trudniej ich przekonać do nowego lub odmiennego stanowiska. Jak się okazuje to wcale nie taki prosty zawód. Polityka to sposób na życie, ale bardzo wymagający.

Ograniczenie wolności obywatela w państwach totalitarnych

grupa ludziTotalitaryzm jest to system sprawowania władzy, który prowadzi do osiągnięcia przez rządzących pełnej, niczym już nieograniczonej polityki państwa. To doktryna, która zezwala na terror tajnych służb w stosunku do przeciwników politycznych. Jednostka w systemie totalitarnym nie ma prawa do niczego, brak jest wolności słowa, wolności wyznania, prawa do zrzeszeń. Władza totalitarna nie toleruje sprzeciwów ludzi, czy też powstawania opozycji. Władza kontroluje każdy obszar życia społecznego, począwszy od wyjścia z domu, skończywszy na cenzurze w książkach i gazetach. Agenci służb specjalnych inwigilują obywateli, wiedząc o nich wszystko. Stosuje się tam przemoc w stosunku do człowieka, prowokacje, które mogą zdemaskować zdrajcę. Silnie ograniczona jest też możliwość przemieszczania się do innych krajów, nawet podróże z miasta do miasta są kontrolowane i ograniczone. Państwo więc nakazuje obywatelom podporządkować się pod przyjętą ideologię. Współczesnym przykładem takiego systemu jest Korea Północna. W historii natomiast bez wątpienia należy wskazać hitlerowskie Niemcy, późniejszy komunizm, włoski faszyzm. To najstraszniejszy system jaki można spotkać na świecie, taki, gdzie to ludzie władzy decydują o sposobie karania za życie własnych obywateli.

O informacjach politycznych z pierwszej ręki

tvMass media otaczają nas dziś z każdej strony, gazety codzienne, miesięczniki polityczne, Internet z portalami poświęconymi bieżącej polityce, telewizja, radio. Czym nas raczą te wszystkie wynalazki techniki? Informacjami o tym, że pan X ma kota, pan Y złapał gumę, a pani Z założyła nieelegancki strój na konferencję sejmową, za co nie została ukarana przez swojego przełożonego. Natomiast najważniejsze fakty, które mają istotny wpływ na widzę i zorientowanie przeciętnego obywatela, zostają nieprzekazane. Jak to się dzieje, że wysłuchujemy tak mało znaczących wydarzeń, lub informacji bardzo zakolorowanych? Otóż odpowiedź jest tylko jedna. Media stosują grę, w której usypiają czujność człowieka, zasypując go zbędnymi newsami, po czym znudzony człowiek szuka innego programu, który zainteresuje go bardziej. Nie znajdując nic ciekawszego, postanawia sięgnąć do stron www, lecz i tam wieje nudą. W takiej sytuacji człowiek decyduje zaprzestać interesowania się bieżącymi wydarzeniami i zająć czymś innym, znaleźć lepszy program. Następnie pojawia się problem, kiedy okazuje się, iż na ulicy pełno jest plakatów wyborczych, które przyklejone jeden na drugi, odstraszają od wyjścia na ulicę. I biedny niezorientowany już człowiek nie pójdzie na wybory lub pójdzie, odda nieprzemyślaną decyzję, dołączając do reszty biernego społeczeństwa. I tak oto człowiek wypiera się świadomości sytuacyjnej, a media nadal raczą ludzi ważnymi dla nikogo faktami.

Polityka zagraniczna, strategia obronna Afganistanu

AfganistanPo sześciu latach od wybuchu pierwszych rebelii neotalibów w Afganistanie, rebelianci osiągnęli swój główny cel- zmęczenie władz i społeczeństwa z państw Zachodnich, przedłużając wojnę partyzancką i doprowadzając stopniowo do wycofywania się wojsk NATO  z Afganistanu. W zaistniałej sytuacji najważniejszym priorytetem dla ruchu staje się ponowne przejęcie władzy po 2014 roku oraz uzyskanie legitymizację nowych rządów. Już teraz można  zauważyć nowa strategie, którą realizują talibowie, czyli zamiast skupiać się na walce z siłami międzynarodowymi koalicji swoją uwagę koncentrują na maksymalnym osłabieniu sił rządowych bezpieczeństwem, ale także na likwidacji niechętnych im przedstawicieli regionalnych społeczności i urzędników państwowych. Aktualnie występuje małe prawdopodobieństwo odzyskania pełnej władzy dzięki działaniom militarnym. Według nawet najbardziej korzystnych prognoz, talibowie dysponują siłami prawie czterokrotnie mniejszymi niż stacjonujące w Afganistanie siły rządowe, czyli około 100 tysięcy sił talibów i 340 tysięcy żołnierzy i policjantów sił rządowych. Biorąc nawet pod uwagę, że spora część stacjonującej liczny żołnierzy i policjantów sprzyja talibom, to nawet taka zależność nie daje nowemu ruchowi możliwości na szybkie i trwałe zwycięstwo. Kolejne próby zbrojnego zdobycia rządów w Kabulu mogą stać się początkiem kolejnej długotrwałej wojny domowej. W związku trudna sytuacją talibowie próbują chociaż zalegalizować nowo powstały ruch i umożliwić pokojowe dojście do władzy.

Idealna demokracja

straozytna architekturaDemokracja pochodzi od greckich słów demos, czyli lud i krateo, to znaczy- rządzę. Czyli w dosłownym tłumaczeniu rządy ludów. Wywodzi się ona ze starożytnej Grecji, będącej kolebką kultury europejskiej, także politycznej. W założeniu tego ustroju politycznego obywatel jest najważniejszy. Suwerenem jest więc naród, który swoją władzę skupia w rękach monarchy. Ludzie wybierają swoich przedstawicieli w demokratycznych i sprawiedliwych wyborach. Nic nie dzieje się wbrew woli obywateli. W demokratycznych państwach najważniejszym dokumentem prawnym jest konstytucja, która zawiera ogólne zasady funkcjonowania demokratycznego państwa. Nie każdy kraj posiada ten akt normatywny, przykładem jest Wielka Brytania, gdzie zamiast tego ustanowione są konwenanse konstytucyjne, prawo stanowione oraz prawo precedensowe. Wyróżnia się dwa rodzaje demokracji: pośrednią, gdzie obywatele wybierają swoich pośredników do ich reprezentowania oraz bezpośrednią, w której obywatele sami podejmują inicjatywę ustawodawczą, chęć zwołania referendum, czy inną formę aktywności politycznej. Demokracja jest gwarantem państwa prawnego, w którym ludzie winni czuć się bezpiecznie, przestrzegania wolności jednostki. Ważnym aspektem jest jeszcze równość każdego wobec prawa. W takim spojrzeniu nie ma osób wyższych i ważniejszych, a władza nie stosuje tak często przymusu politycznego.

Nauka społeczna Kościoła jako dobra wizja państwa

stary kosciolW doktrynie społecznej nauki Kościoła wyróżnia się bardzo nietypową cechę: człowiek jest traktowany jako jednostka i uznaje się wyjątkowość każdej jednostki. Jest to tak zwana personalistyczna wizja ludzkiej osoby. Jednostkę traktuje się tak, ponieważ posiada ona duszę, która jest jedyną drogą do uzyskania życia wiecznego. W tym ujęciu chroni się szczególnie godność człowieka, jego wolność, lecz wolność od grzechu, czyli zła i ostatecznym dążeniu do świętości. Społeczeństwo współpracuje ze sobą na zasadzie solidaryzmu społecznego, usuwa się tutaj podział hierarchiczny w strukturze ludności, każdy jest tak samo ważny. Rodzina jest podstawową komórką społeczną, otoczeniem, gdzie ma miejsce socjalizacja pierwotna. Pojęcie państwa w doktrynie nauki społecznej Kościoła jest wspólnota, dążąca do zapewnienia ludziom godnych warunków do życia. Państwo winno się też charakteryzować subsydiarnością, czyli pomagać obywatelom słabszym, ale tylko w sytuacji, gdy wyraźnie nie dają sobie rady. Naród ma tutaj prawo do obywatelskiego nieposłuszeństwa, w razie gdyby władza łamała prawo. Kwestie związane z ekonomią reprezentuje gospodarka rynkowa, z naciskiem na potrzeby socjalne. Zdecydowanie najwybitniejszym przedstawicielem tej doktryny politycznej był Jan Paweł II.

Państwo autorytarne jako środek dwóch skrajności

gmach budynekReżim polityczny, który nazwany został autorytarnym posiada silną władzę wykonawczą, która skupiona jest w rękach jednostki lub nielicznej grupy. Rządzący są w uprzywilejowanej sytuacji, ponieważ społeczeństwo nie ma nad nimi kontroli i nie może zrobić niczego, by się władzy sprzeciwić. Obywatele są kontrolowani przez państwo i jeśli w ogóle da się mówić w państwach autorytarnych o społeczeństwie, to jest ono sztuczne, by sprawić tylko jakieś pozory. Dobrze rozwinięty jest natomiast aparat przymusu i represji przeznaczony do porządkowania problemów z obywatelami. Częste są przypadki pójścia do więzienia bez wyroku sądu czy stosowania tortur. Tutaj, w systemie autorytarnym nie można jednak powiedzieć o tak wielkiej skali, jak w reżimie totalitarnym. Autorytaryzm nie zakłada też istnienia tajnej policji. W nim chodzi o to, by naruszyć wolność sumienia, ewentualnie wyznania, ale inne prawa są względnie zachowane. System ten nie narzuca obywatelom jednej ideologii. Można tutaj zaobserwować działanie partii opozycyjnych, jednak bez większego wpływu na politykę. Wybory do rządu w państwach autorytarnych są zawsze fałszowane, przeprowadzane w formie plebiscytu. Władza nie narusza raczej wolności kulturalnych i ekonomicznych obywateli. Przykładem takiego państwa w Europie jest Białoruś.

Zróżnicowanie w polskim społeczeństwie

ludzie tlPolskie społeczeństwo jest podzielone pod względem stanem zamożności i miesięcznymi dochodami. Ludzie władzy, nauki, a także dużego szczęścia pobierają niebanalne sumy, liczone w tysiącach złotych polskich na miesiąc. Żyją w wystawnych domach, drogich mieszkaniach w najlepszej okolicy, jeżdżą najnowocześniejszymi samochodami. Nie jest ich może przerażająco dużo, ale patrząc na to z perspektywy klasy najuboższej, to przerażająca liczba przedstawicieli polskiego społeczeństwa. Klasa usytuowana pośrodku ma stałe miesięczne dochody ze swojej pracy, nie jest to suma, która nakłania do wielkich oszczędności czy co tygodniowych wizyt w salonach kosmetycznych, najdroższych butikach, czy częstych wyjazdów zagranicznych, ale kwota ta pozwala utrzymać rodzinę czteroosobową, nie odmawiając sobie każdej przyjemności. Klasa ostatnia, znajduje się w sytuacji dramatycznej. Pieniędzy w przeliczeniu na miesięczne opłaty, wydatki na żywność i zdrowie nie pozwalają w żadnym wypadku na nic innego. Często są takie sytuacje, że człowiek musi wybrać pomiędzy wizytą u lekarza z ciężką chorobą a bochenkiem chleba, który stanowi praktycznie jedyny pokarm dla takiej osoby. Co robi z tym państwo? Niezbyt wiele, żeby dostać zasiłek czy rentę obywatel musi przejść przez masę biurokracji, w której czuje się zagubiony, a pensje najbogatszej klasy rosną nadal.

Spojrzenie na kraj

pl flagaO polityce mówi się w odniesieniu do najróżniejszych aspektów i kwestii i choć jest pojęciem wielopłaszczyznowym, zwykło się klasyfikować ją przede wszystkim w kategoriach państwowych. Szerokiemu gronu znana jest głównie polityka kraju, ale nieobce są inne, pokrewne tematy określane tym mianem. Oczywiście najczęściej mówiąc o polityce, ma się na myśli znaczenie ogólne, a z nim sposób, w jaki zarządzany jest kraj. Polityka danego kraju, to pomysł na to, jak ma ów kraj funkcjonować, co popierać, czemu się przeciwstawiać, co promować. To również wszystkie decyzje i kroki podjęte w celu uzyskania określonego, pożądanego efektu końcowego, jak choćby zwiększenie przyrostu naturalnego (tzw. polityka prorodzinna), obniżenie kosztów funkcjonowania państwa, czy zawieranie porozumień międzynarodowych, mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa narodowego. Dzięki sprecyzowaniu oczekiwań co do sytuacji w kraju oraz logicznemu podejściu do polityki, udaje się właściwie nim zarządzać i osiągać korzyści na wielu płaszczyznach.

Podejście do wyborów

kampania sejmOkres kampanii wyborczych to czas, kiedy każda z partii pretendujących do sprawowania władzy w państwie prezentuje swój pogląd na kraj, jego rozwój, bezpieczeństwo, wzbogacanie się, gospodarkę i inne. Polityka, jaką chcą realizować przyszli rządzący ma ogromny wpływ, najpierw na wynik wyborów, a następnie, na losy kraju. Wyniki wszak uzależnione są w dużej mierze od zgodności obietnic przedstawicieli danej partii z oczekiwaniami społeczeństwa. W czasie kampanii specjaliści ds. programów wyborczych zalecają kładzenie szczególnego nacisku na kwestie budzące u ludzi skrajne emocje, bo dzięki nim właśnie są oni w stanie opowiedzieć się za programem lub przeciw niemu. Kampanie wyborcze pełne są więc postulatów, wniosków i projektów zmian, modernizacji i ulepszeń, mających na celu rozbudzenie nadziei, że polityka nowego rządzącego coś zmieni, a przede wszystkim uratuje, czy znacząco poprawi. Najczęściej więc padają hasła nie na temat obronności, sytuacji międzynarodowej, czy gospodarce, a o tym, co przeciętnego obywatela interesuje najbardziej: polityka rodzinna, ochrony zdrowia i mieszkaniowa.